Dinamiza Caramiñal

No acto de entrega destes premios, logo de que Ruper Ordorika dera a maior parte dos seus agradecementos en euskera e de que os integrantes do grupo Dixebra falasen en asturianu e reclamasen a súa oficialidade, a intervención de Luar Na Lubre fixo lembrar a de Luís Tosar na gala dos Goya. Afirmaron estar alí grazas a unha cultura e unha lingua na que cantan e se expresan habitualmente, e adicaron o premio, en galego, aos bos e xenerosos que os acompañaron durante estes 24 anos.

Velaquí o momento:

Vía Chuza.

Vídeo competo, aquí.

Queremos Galego lembra que todas as asociacións estudantís que actúan en Galiza critican o decretazo contra o galego

Un evento creado na rede social tuenti reúne 15.000 apoios de xente nova cando aínda falta unha semana para a mobilización

Na rede social tuenti creáronse varios eventos para respaldar o paro do día 21 e a manifestación que ese día sairá da Alameda de Santiago de Compostela ás 11,30 h. O evento que conta con máis adhesións suma 14.939 apoios exactos no momento de enviar este comunicado de imprensa. Hai tamén quen creou eventos específicos só para os estudantes do seu concello ou do seu centro de ensino, que sumados incrementarían en moito esta cifra, cando aínda só se levan catro días de aulas desde as vacacións do Nadal e aínda falta toda unha semana para o paro xeral do ensino.

A plataforma Queremos Galego, conformada por máis de 600 entidades do máis diferente tipo (tamén organizacións estudantís e xuvenís), valora que no conxunto das comunidades educativas está a existir unha “inmensa receptividade á folga e á manifestación do día 21 de xaneiro”. “Constatamos que existe un enfado importante pola forma de proceder de Núñez Feijóo, co seu discurso da confrontación e o seu desprezo á hora de falar de como funciona o sistema educativo”. “A prepotencia do presidente da Xunta terá unha ampla resposta cívica nas rúas de Santiago o vindeiro 21 de xaneiro”, conclúen.

[Tomado de Queremos Galego]

Máis, en Vieiros

O Consello da Xuventude de Galicia presenta, un ano máis, a guía O noso Nadal, galego e verde, para animarnos a vivir un Nadal en galego, solidario e respectuoso co medio, con colaboracións de Séchu Sende, Paula Carballeira, a ONGD Amarante...

Podemos velo ampliado aquí.

E, tal como recollemos en Enredeiras, recomendamos aproveitar o amplo catálogo para regalar en galego que nos ofrece o CPI de Carral, que inclúe na páxina de libros para saber a obra Episodios galegos, de Manuel Rivas, quen precisamente acaba de ingresar na Real Academia cun  discurso titulado A boca da literatura. Memoria, ecoloxía e lingua.
Nós permitímonos engadir, nesta liña crítica, Contradicións, poesía visual da Corporación Semiótica Galega, dispoñíbel en librarías e na rede.

Os usuarios de Tuenti, a rede social máis empregada pola xente nova, xa poden dispor do galego como idioma da interface. Este novo espazo na lingua propia de Galiza en internet conseguiuse sobre todo grazas á iniciativa e traballo de Alex Álvarez Sala. Este usuario galego do Tuenti organizou un evento na rede ao que se sumaron perto de 20.000 membros de todo o estado.

Ademais, as Mocidades da Mesa, colectivo xuvenil en defensa do galego, promoveu no último ano envíos masivos de queixas aos xestores desta rede e a creación de eventos reivindicativos como o mencionado.

O éxito desta iniciativa conseguiuse nun tempo que podemos considerar moi aceptable (menos de 3 meses) e amósanos que non hai obxectivos inalcanzables se hai un pobo detrás deles. Déixalles uns parabéns pola receptividade á esta iniciativa.

De forma sinxela, calquera usuario do Tuenti pode xa mesmo mudar a súa opción de idioma e navegar en galego (ou en catalán ou en éuscaro). Ademais, tamén van comezar a dar soporte nestes idiomas, así que se se lles envía algunha dúbida en galego, responderana na nosa lingua.

Adaptado da fonte: CiberIrmandades

A nova na páxina d'A Mesa.

Os nosos parabéns!

Versión para imprimir: web20gz (pdf)
web 2.0 en galego (para imprimir)

Carlos Núñez nunha entrevista n'A Nosa Terra. Sempre é bo que os nosos artistas internacionais nos lembren que hai multitude de terras e posibilidades na lingua.

- Supoño que no Brasil o galego sería fundamental para comunicarse...

- No Brasil descobres o poderío enorme que ten o galego. Insisto en que non son lingüista pero descubrín que o brasileiro é máis semellante ao galego que ao portugués, enténdese mellor. No Brasil gardan moitas cousas do galego antigo, das cantigas de amigo, do mundo dos trobadores e poesía galaico-portuguesa, que se perderon por influencia do castelán. Non viría mal facer un pouco de esforzo na escola e, do mesmo xeito que aprendes a gramática galega oficial, aprender o portugués. Se son tres ou catro cousas! Por ese pouquiño máis de traballo podes chegar a máis de 200 millóns de falantes. Unha vez Jordi Pujol díxome que o problema do galego era que estaba demasiado castelanizado e non o entendín, pero agora captei a mensaxe deste catalán que se daba conta das posibilidades do noso idioma. (...)
A normativización é necesaria, pero hai algo que falla, e tamén hai algo que falla no xeito de comunicala. Se cadra é máis importante que a xente teña esa percepción de que o galego lle vai abrir portas no mundo, de que podes entenderte con 200 millóns de persoas porque, como di Caetano Veloso, 'é unha lingua superior para cantar e para a poesía'.

Crédito da imaxe

A recente marcha a favor da normalización do galego, que tivo lugar en Santiago de Compostela, foi un verdadeiro éxito. Os alí presentes atrevéronse, mesmo, a comparala coa histórica marcha do Nunca Máis, de hai xa uns cantos anos. E, probablemente, non esaxeren moito.

Non obstante, a repercusión mediática deste acontecemento non foi, nin de lonxe, a que seguiu á manifestación pola catástrofe do Prestige. Os medios nacionais apenas lle dedicaron escasos minutos televisivos. Ou mesmo nada. Todos os berros da xente caeron, finalmente, en saco roto.

Os xornais, por outra banda,  si que se preocuparon de informar sobre este acto. Porén, naqueles xornais con ideoloxías máis conservadoras a subxectividade dos seus "xornalistas" envelenou todo artigo publicado. Falouse, entón de "manifestación en contra do goberno", "en contra de Feijoo" ou "en contra do castelán". A marcha pola defensa da lingua, do noso, converteuse para eles nun dardo contra o goberno popular galego. Xa abonda de politizalo todo. Xa abonda de parvadas. Aínda que si é verdade que a política lingüística do PP en Galicia está moi lonxe de gustarlle aos que estiveron presentes na marcha, esta era a favor da lingua e non en contra de ninguén. Por outra, non é estraño que o goberno da Xunta se sinta atacado, pois todas as manifestacións multitudinarias en Galicia tiveron lugar con gobernos populares. Isto dá que pensar. Moito.

Asistimos entón (e outra vez) á vergoñenta manipulación da información, levada a cabo por uns medios de "des-comunicación" que unicamente tratan de enganar a poboación. É patético ver como se terxiversa a realidade para radicalizar calquera acontecemento en favor da lingua. A tarefa dos medios de comunicación é presentar a información intentando aproximala á realidade ao máximo posible. Sen enganar nin manipular.

MARTÍN GIRÓN (2º BAC)

Relacionada: Co galego hai máis futuro

Trailer PRADOLONGO

Pradolongo será o primeiro filme galego que se exhibirá con subtítulos en friulano. A longametraxe de Ignacio Vilar, rodada integramente en lingua galega na comarca de Valdeorras, abrirá o 25 de novembro a primeira edición da Mostra dal Cine de Udin, un certame de carácter bienal con vocación de ser o escaparate da cinematografía europea rodada en linguas minorizadas.
O festival celébrase do 25 ao 28 de novembro en Udin, a principal cidade do Friûl, país situado no nordeste do estado italiano. A súa lingua, o friulano, emparentada co romanche e o ladino, conta con case 800 mil falantes. En friulano escribiu Pier Paolo Pasolini parte da súa obra poética.

Pradolongo chega ao Friûl logo de percorrer varios festivais do mundo. Os últimos nos que participou foron o Moondance International Film Festival de Colorado, onde foi premiado pola súa banda sonora; o Park City Film Music Festival de Utah, onde recibiu o galardón Director´s Choice Gold Medal for Excellence; e no Napa Sonoma Wine Country Film Festival, onde participou nunha sección dedicada a filmes que amosan inquietudes pola ecoloxía e o medio ambiente.

Adaptado de Vieiros.

Xurxo Souto nos actos da manifestación de Queremos Galego

[Imaxe de Subiela en Flickr]

Unha rapaza de Vigo, sen filiación, relata en primeira persoa cómo viviu a manifestación de Queremos Galego en Santiago de Compostela. Son as súas opinións, impresións persoais, pero que poden ilustrarnos sobre os múltiples motivos que provocaron esa protesta multitudinaria.

No seu relato, que podemos ver enteiro en Radiofusión, di cousas como:

Contextualizando este momento dicir que foi mui – mui excitante ¡meu deus, que gusto dá ver a tantísima xente que está orgullosa de ser galeg@s e luita pola defensa da súa identidade! E os gritos de ¡Na Galiza, en galego! berrados e coreados ao unísono por diferentes persoas dun ou doutro bando e de diferente ideoloxía (pois cómpre precisar o aspecto apolítico do acto... non era unha reivindicación dun ou outro partido senón de individu@s galeg@s!!).

De realidades e manipulacións.
Realidade 1: múltiples pasos atrás na cobertura legal e institucional á lingua

Poderiamos citar o retroceso na administración pública cando aínda existen espazos vetados para o galego, a exclusión de facto da lingua no ensino coa volta a marcos lexislativos xa superados, os recortes en todas vías de impulso do galego nas industrias culturais (libros, artes escénicas e audiovisuais, música, feiras sectoriais, etc.), o eterno retorno a polémicas intereseiras e acientíficas como a da toponimia, o abandono (programación cultural e infantil, informativos en castelán, dobraxe, etc.) do papel estatutario da CRTVG como motor para a normalización da cultura e o idioma que lle dan sentido á entidade, abandono de programas pioneiros para a introdución do galego nas novas tecnoloxías, o cuestionamento da LNL e o PXNLG e até a fin dos usos ritualizados no ámbito institucional.

(Fragmento tomado de Caderno da lingua e hipertextualizado con algúns -hai bastantes máis- exemplos)

E, a pesar do silenciamento previo da TVG e dos seus ataques á Mesa pola Normalización, Realidade 2: marea cidadá a prol da lingua

.....
Agora, como nos contan a realidade?
1


2


3


4




Outras reaccións, en Vieiros.

Un fragmento significativo dun artigo de Manuel Bragado:

Máis alá de ter noticias sobre a heroica traxectoria biográfica desta autora   perseguida pola ditadura romanesa, que ademais de defender os dereitos da   minoría suaba á que pertence, tamén o fixo cos do pobo cigano, aconsello   achegarse a súa única obra dispoñible polo momento entre nós, a novela O   home é un grande faisán no mundo (editada en galego por Xerais e en castelán   por Siruela); un fermoso título recollido dun refrán romanés que para Marga   Romero "traslada a imaxe da torpeza do faisán, impedido en voar   verdadeiramente, á torpeza e desgracia do home". Esta narración,   indubidablemente triste, é o relato poético da espera interminable dunha   familia suaba, nacida no Banato, que agarda por un pasaporte que lle permita   emigrar a Alemaña. Un relato fermoso sobre unha fuxida, onde está sempre   presente unha paisaxe abafante poboada por animais e vexetais que nos   transmiten crenzas populares, que nos dan conta da vida deses seres que como   o faisán no mundo son sufridores dos golpes da vida. Argumento achegado á   peripecia biográfica de Müller, que acabamos de relatar, e onde están presentes  os temas que lle son propios: os territorios do desamparo, da pobreza e da exploración das fronteiras, de todas as fronteiras, dende as xeográficas, lingüísticas, políticas ás mentais. Un relato narrado por medio dunha prosa poética moi coidada na que percibimos unha permanente tensión entre o relato da vida cotián e a reflexión sobre a realidade política. Un libro clave para coñecer á Nobel.
Comentario á parte merece que unha vez máis, o noso humilde sector da edición en galego, estea presente nesta festa mundial da literatura que é o Nobel. Xa é a cuarta ocasión nos últimos seis anos nos que o Nobel recae nun autor ou autora con obra que publicamos previamente en galego. Así sucedeu en 2004 con Elfriede Jelinek, en 2005 con Harold Pinter, en 2008 con J.M.G Le Clézio e, agora, en 2009 con Herta Müller. Unha fachenda para todos.